735
رفتیم خونه عمه
جنازه را اوردن
تو خونه اش
همه گریه زاری میکردن
دلم میسوخت
خونه اش مثه خونه عروس بود
همه وسایلشو نو کرده بود
عم انگیزه
تازه باید دوران خوشیشو سپری میکرد
خودمو میبینم خونه ساختم یهویی بچه ام مریض شد
دیگه از اون موقع دنیا پیش چشمم تیره و تار شده
دیگه برام مهم نیس
هیچی
برچسب:
نویسنده: کیانوش شاکری